به گزارش سارنا به نقل از فارس، گزارشها از شمال فلسطین اشغالی حکایت از وخامت اوضاع برای ساکنان شهرکهای نزدیک به مرز لبنان دارد. در حالی که صدای آژیرهای هشدار در سرتاسر سرزمینهای اشغالی قطع نمیشود، شهرکنشینان صهیونیست در «کریات شمونه» که طی روزهای اخیر هدف حملات متقابل حزب الله لبنان قرار گرفته، از ناتوانی کامل رژیم صهیونیستی در تأمین امنیت و آسایش آنها خبر میدهند.ساکنان این منطقه که خود را در محاصره آتش و ترس میبینند، به شدت از وزیر دارایی رژیم صهیونیستی، اسموتریچ، انتقاد کرده و میگویند: «ما داریم از پا درمیآییم، نه دولت اسرائیل. من ده روز است که نتوانستم بخوابم.»به گزارش روزنامه معاریو، یک شهرکنشین به نام «اورنا پرتص» در گفتگو با این رسانه صهیونیستی، وضعیت را اینگونه توصیف میکند: «وضعیت بسیار بسیار سخت است. هر لحظه شلیک از سمت لبنان است. دیگر نمیدانیم چه خبر است. هر لحظه به سمت پناهگاه میدوی، هنوز به طبقه بالا نرسیده، باید پایین بدوی و هنوز پایین نیامده باید بالا بروی. همه ما در وحشت به سر میبریم.»وی افزود: «ما خواب را فراموش کردهایم. چشمانمان از بیخوابی میسوزد. هر صدای انفجاری، زندگی را از من میگیرد. هرگز فکر نمیکردم نوههایم نیز چنین چیزی را تجربه کنند.»
به گزارش این رسانه اسرائیلی، مهمترین خواسته این شهرکنشینان، فراهم کردن چند روز آتشبس و فرصت برای فرار از منطقه است. پرتص میگوید: «بله، بسیاری از ساکنان حاضرند حداقل برای چند روز تعطیلات از این جا بروند شوند تا کمی آرامش داشته باشند.»او خطاب به اسموتریچ گفت: «میخواهم اسموتریچ به اینجا بیاید. صدای انفجارها را بشنود، ببیند اینجا چطور زندگی میکنیم. او برای بازگشایی زودهنگام بازارها فشار آورد، اما این ما هستیم که داریم از پا درمیآییم، نه دولت. هم از نظر اقتصادی، هم روحی و هم سلامتی.»این گزارش میافزاید که وضعیت برای اقشار آسیبپذیر صهیونیست بسیار اسفناکتر است. پرتص توضیح میدهد: « بسیاری از ساختمانها، به ویژه در بخشهای عمومی و استیجاری، فاقد اتاق امن (پناهگاه) هستند.»شهرکنشین دیگری به نام «عنات داردری» که به همراه پسرش منطقه را ترک کرده، وضعیت را اینگونه روایت کرد: «این غیرعادی است که آنجا چه میگذرد. کسی که آنجا نیست، نمیفهمد. درست مثل این است که در یک نبرد باشی. صدای انفجارهای ارتش، هواپیماها، رهگیریها و آژیرها را میشنوی. یک دقیقه سکوت مطلق وجود ندارد.»
وی مشکل اصلی را نبود زمان کافی برای رسیدن به پناهگاه دانست و گفت: «خانه من دو طبقه است و اتاق امنم در طبقه بالاست. هفته پیش در بالکن بودم، آژیر به صدا درآمد، به سمت اتاق امن دویدم و وسط راه صدای انفجار را شنیدم. خیلی وقتها اصلاً اول انفجار را میشنویم و بعد آژیر را.»راحیل لوی، یکی دیگر از ساکنان که تصمیم گرفته در شهر بماند، با تأسف گفت: «دو سال و نیم به ما دروغ گفتند که حزب الله مهار شده و عقب رانده شده و امنیت برقرار است. در عمل، اما ما اکنون فکر میکنیم که دو سال به عقب برگشتیم.» وی هشدار داد که اگر ساکنان کوچکترین امیدی برای ماندن داشتند، اکنون آن هم از بین رفته است.
نظر بدهید